Μία βιβλιοθήκη για βιβλία, άρθρα και ροές

Οι περισσότεροι δεν έχουν πρόβλημα ανάγνωσης. Έχουν πρόβλημα εύρεσης. Το άρθρο είναι σε μια καρτέλα από την περασμένη βδομάδα, το βιβλίο σε μια εφαρμογή, η ροή σε άλλη, και η σημείωση που κράτησες για το βιβλίο σε μια τέταρτη. Τίποτα δεν συνδέεται, οπότε τίποτα δεν τελειώνει και τίποτα δεν ξαναβρίσκεται.

Η λύση δεν είναι ένα καλύτερο σύστημα ταξινόμησης. Είναι ένα μέρος, ώστε η αναζήτηση, το λεξικό, οι σημειώσεις και το πρόγραμμα επανάληψης να βλέπουν το ίδιο υλικό.

Τι μπαίνει μέσα

Βιβλία. EPUB, PDF, TXT, HTML και Markdown. Φόρτωσέ τα από τη συσκευή ή από οποιονδήποτε διαχειριστή αρχείων βλέπει το τηλέφωνο.

Άρθρα. Αποθήκευσε μια ιστοσελίδα και καθαρίζεται ως το κείμενό της — χωρίς πανό, χωρίς αναδυόμενα — και μένει διαθέσιμη χωρίς σύνδεση.

Ροές. RSS και Atom, κατάλογοι OPDS, λογαριασμοί X και κανάλια Telegram, όλα στην ίδια λίστα. Αν κρατάς ήδη λίστα ροών αλλού, εισήγαγέ τη ως OPML αντί να ξαναπροσθέσεις τις πηγές με το χέρι· η εξαγωγή δουλεύει το ίδιο, οπότε η λίστα δεν κλειδώνεται ποτέ.

Οι δικές σου σημειώσεις. Ό,τι κρατάς ενώ διαβάζεις — ένα απόσπασμα, ένα σχόλιο, μια κάρτα — αρχειοθετείται κάτω από το βιβλίο ή το άρθρο απ' όπου ήρθε.

Όλα όσα είναι στη λίστα παραπάνω είναι το ίδιο είδος αντικειμένου μόλις μπουν μέσα: ανοίγουν στον ίδιο αναγνώστη, με το ίδιο λεξικό, και εμφανίζονται στην ίδια αναζήτηση.

Οργάνωσε κατά θέμα, όχι κατά πηγή

Δύο εργαλεία, και ένας κανόνας για τη χρήση τους.

Οι φάκελοι κρατούν μαζί ό,τι ανήκει σε έναν σκοπό: ένα μάθημα που παρακολουθείς, ένα έργο, τις σημειώσεις ενός βιβλίου. Φτιάξε έναν όταν έχεις λόγο να τον ανοίξεις αργότερα, όχι πριν.

Οι ετικέτες διασχίζουν τους φακέλους. τύποι, προς-συζήτηση, εύκολα-μπερδεύονται, μια γλώσσα, ένας πελάτης. Μια ετικέτα είναι για την ερώτηση που θα κάνεις σε τρεις μήνες — «όλα όσα κράτησα για την τιμολόγηση» — από όπου κι αν ήρθαν.

Ο κανόνας: οργάνωσε με βάση αυτό που θα αναζητήσεις, ποτέ με βάση το από πού ήρθε. «Κεφάλαιο 4» και «από τον Economist» είναι στοιχεία που δεν θα αναζητήσεις ποτέ. «Αίτια», «αριθμοί», «διαφωνίες» είναι.

Η ίδια η βιβλιοθήκη ομαδοποιεί κατά ημερομηνία και ευρετηριάζει κατά συγγραφέα όποια κι αν είναι η πηγή, οπότε η δομή που παίρνεις δωρεάν είναι ήδη λογική. Πρόσθεσε φακέλους και ετικέτες μόνο πάνω της.

Βρες το από το νόημα

Η συνηθισμένη αναζήτηση βρίσκει μια λέξη. Η σημασιολογική αναζήτηση βρίσκει ένα νόημα — μέσα στα βιβλία, τα αποθηκευμένα άρθρα και τις σημειώσεις σου μαζί — ώστε το «πού διάβασα για την πολιτική διατήρησης δεδομένων;» να δουλεύει ακόμη κι όταν το απόσπασμα δεν χρησιμοποιεί ποτέ αυτές τις λέξεις.

Για μια φορτωμένη ροή, ταξινόμησε κατά συνάφεια με ένα θέμα αντί για χρόνο: ονόμασε αυτό που σε απασχολεί σήμερα και τα πιο κοντινά άρθρα ανεβαίνουν στην κορυφή της λίστας. Μετά από λίγες εβδομάδες ανάγνωσης, το pimReader μπορεί επίσης να χτίσει μια λίστα προτάσεων από το δικό σου ιστορικό — από όσα πράγματι διάβασες, όχι από όσα πάτησες.

Αυτή είναι η ανταπόδοση για το να κρατάς τα πάντα σε ένα μέρος. Μια αναζήτηση μέσα σε μία εφαρμογή αξίζει όσα υπάρχουν σε εκείνη την εφαρμογή.

Αποφάσισε πριν διαβάσεις

Δεν αξίζει να διαβαστεί ό,τι φτάνει. Δύο συνήθειες εμποδίζουν μια μεγάλη βιβλιοθήκη να γίνει χρέος:

• Ζήτα πρώτα περίληψη όταν ένα άρθρο θάβει το νόημά του. Διάβασε την περίληψη· άνοιξε το άρθρο μόνο αν το άξιζε.
• Σημείωσε τα υπόλοιπα ως διαβασμένα χωρίς ενοχές. Το να γραφτείς σε μια πηγή δεν είναι υπόσχεση να διαβάσεις όλα όσα δημοσιεύει.

Ο στόχος είναι να περάσεις από όλα όσα έφτασαν στη χούφτα που αξίζει το βράδυ σου.

Διάβασέ το εδώ, και κράτα ό,τι μετράει

Ό,τι κι αν ανοίξεις, διαβάζεται το ίδιο: σελιδοποιημένο σαν βιβλίο, με τις λέξεις μεταφρασμένες πάνω από τη γραμμή αν διαβάζεις σε άλλη γλώσσα, και με το ίδιο λεξικό ένα πάτημα μακριά.

Ό,τι αξίζει να κρατηθεί — ένα απόσπασμα, ένα στοιχείο, μια λέξη — γίνεται σημείωση ή κάρτα με μία ενέργεια, αρχειοθετημένη κάτω από την πηγή του. Μήνες αργότερα μπορείς να πας από την κάρτα πίσω στη σελίδα απ' όπου ήρθε και να ξαναδιαβάσεις την πρόταση γύρω της. Αυτό ακριβώς σημαίνει το να ζουν οι σημειώσεις στην ίδια βιβλιοθήκη με τα βιβλία: τίποτα δεν ξαναπληκτρολογείται και τίποτα δεν μένει ξεχασμένο σε μια εφαρμογή που έχει ξεχάσει από πού ήρθε.

Το στήσιμο

1. Φόρτωσε τα βιβλία που πραγματικά διαβάζεις τώρα. Όχι όλο το ράφι — τα τρία τέσσερα που θα ανοίξεις αυτόν τον μήνα.
2. Εισήγαγε τις ροές σου ως OPML, ή πρόσθεσε τις πέντε πηγές που θα σου έλειπαν.
3. Φτιάξε έναν φάκελο για αυτό με το οποίο ασχολείσαι τώρα. Και σταμάτα εκεί.
4. Πρόσθετε ετικέτες καθώς προκύπτουν οι ερωτήσεις, όχι εκ των προτέρων.
5. Αποθήκευε τα άρθρα στη βιβλιοθήκη αντί να τα αφήνεις σε καρτέλες. Η καρτέλα θα έχει χαθεί ως την Παρασκευή· η βιβλιοθήκη όχι.

Και μετά διάβασε. Η οργάνωση γίνεται ως παραπροϊόν της ανάγνωσης — μια ετικέτα εδώ, μια σημείωση εκεί — και η αναζήτηση είναι αυτή που το ξανακάνει κάτι χρήσιμο.