Γιατί περάσαμε στο FSRS

Κάθε σύστημα επανάληψης με διαστήματα απαντά σε μία ερώτηση: πότε πρέπει να το ξαναδώ αυτό;

Αν πετύχει την απάντηση, επαναλαμβάνετε κάθε στοιχείο λίγο πριν το ξεχάσετε — μέγιστη συγκράτηση με τον ελάχιστο χρόνο. Αν αστοχήσει προς τη μία κατεύθυνση, χάνετε ώρες επαναλαμβάνοντας πράγματα που ήδη ξέρετε. Αν αστοχήσει προς την άλλη, ξεχνάτε το υλικό πριν προλάβει να επιστρέψει.

Για περίπου σαράντα χρόνια, οι περισσότερες εφαρμογές απαντούσαν σε αυτή την ερώτηση με παραλλαγές του ίδιου αλγορίθμου της δεκαετίας του 1980. Το pimReader χρησιμοποιεί πλέον FSRS, και η διαφορά αξίζει να εξηγηθεί.

Ο παλιός τρόπος: μία καμπύλη για όλα

Οι κλασικοί χρονοπρογραμματιστές δουλεύουν χονδρικά έτσι: αν θυμηθείτε ένα στοιχείο, το διάστημά του πολλαπλασιάζεται επί έναν σταθερό συντελεστή. Αν το ξεχάσετε, μηδενίζεται. Υπάρχει και ένας αριθμός «ευκολίας» ανά κάρτα που ανεβοκατεβαίνει.

Λειτουργεί. Ήταν πραγματική τομή. Αλλά στηρίζεται σε μια υπόθεση που δεν ισχύει: ότι όλα τα στοιχεία σας ξεχνιούνται με το ίδιο σχήμα.

Δεν ξεχνιούνται. Μια λέξη σχεδόν ταυτόσημη με τη μητρική σας γλώσσα και ένα ανώμαλο ρήμα με τέσσερις αλλαγές θέματος δεν φθίνουν με τον ίδιο τρόπο. Αν τα αντιμετωπίσετε με τον ίδιο πολλαπλασιαστή, το ένα θα το επαναλαμβάνετε υπερβολικά και το άλλο πολύ λίγο, για πάντα.

Ο κλασικός αλγόριθμος έχει επίσης έναν άσχημο τρόπο να αστοχεί, που τον συναντούν όλοι συνέχεια: ξεχάστε μία φορά μια ώριμη κάρτα και η ευκολία της τιμωρείται τόσο σκληρά που δεν ανακάμπτει ποτέ πλήρως. Οι κάρτες κολλάνε σε έναν φαύλο κύκλο συχνών επαναλήψεων που δεν τους αξίζουν. Το όνομα που της έχει δώσει η κοινότητα — «ease hell», η κόλαση της ευκολίας — σας λέει πόσο συχνό είναι.

Ο νέος τρόπος: ένα μοντέλο ανά στοιχείο

Το FSRS — Free Spaced Repetition Scheduler — ακολουθεί άλλη προσέγγιση. Αντί για έναν πολλαπλασιαστή, μοντελοποιεί τρία πράγματα για κάθε μεμονωμένο στοιχείο:

• Ανακτησιμότητα — πόσο πιθανό είναι να το θυμηθείτε αυτή τη στιγμή
• Σταθερότητα — πόσο αργά φθίνει μόλις το μάθετε
• Δυσκολία — πόσο δύσκολο είναι για εσάς αυτό το συγκεκριμένο στοιχείο

Κάθε επανάληψη ενημερώνει το μοντέλο. Ο χρονοπρογραμματιστής επιλέγει στη συνέχεια ένα διάστημα που τοποθετεί την επόμενη επανάληψή σας σε μια στοχευμένη πιθανότητα ανάκλησης.

Η πρακτική συνέπεια: τα εύκολα στοιχεία φεύγουν από τη μέση πολύ γρηγορότερα, και τα πραγματικά δύσκολα παύουν να κρύβονται.

Οι περισσότεροι βλέπουν αισθητά μικρότερο ημερήσιο φόρτο επαναλήψεων για την ίδια ή και καλύτερη συγκράτηση. Δεν είναι μαγικό — είναι απλώς ότι ο αλγόριθμος δεν ξοδεύει πια τον χρόνο σας σε κάρτες που αποδεδειγμένα ξέρετε.

Τι βλέπετε στην πράξη

Ανοίγετε ένα στοιχείο για επανάληψη και βλέπετε τέσσερα κουμπιά:

ΞΑΝΑ · ΔΥΣΚΟΛΟ · ΚΑΛΟ · ΕΥΚΟΛΟ

Καθένα έχει τη δική του ένδειξη διαστήματος — 5 λεπτά, 1 ημ., 2 ημ., 4 ημ. Δεν είναι διακοσμητικές. Αυτό θα γίνει αν το πατήσετε, υπολογισμένο για αυτό ακριβώς το στοιχείο και το ιστορικό σας με αυτό.

Θεωρούμε ότι έχει σημασία να φαίνονται. Ένας χρονοπρογραμματιστής που κρύβει τη λογική του σάς εκπαιδεύει να πατάτε κουμπιά μισοτυχαία. Το να βλέπετε τη συνέπεια σάς κάνει να αξιολογείτε ειλικρινά, και οι ειλικρινείς αξιολογήσεις είναι η μοναδική είσοδος του μοντέλου. Το σημαντικότερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε για να βελτιώσετε το δικό σας πρόγραμμα είναι να πάψετε να πατάτε «Καλό» σε κάρτες που στην πραγματικότητα τα θαλασσώσατε.

Υπάρχει επίσης ένα ρυθμιστικό προόδου, αν θέλετε να αλλάξετε απευθείας την κατάσταση ενός στοιχείου — χρήσιμο όταν ξέρετε ότι κάτι είναι πολύ πιο στέρεο, ή πολύ λιγότερο, από όσο νομίζει αυτή τη στιγμή ο αλγόριθμος.

Χρειάζεται να κάνετε κάτι;

Όχι. Το FSRS είναι ενεργοποιημένο από προεπιλογή. Τα υπάρχοντα στοιχεία κρατούν το ιστορικό τους και προγραμματίζονται από εδώ και πέρα με το νέο μοντέλο.

Αν χρησιμοποιείτε το pimReader εδώ και καιρό, περιμένετε ότι ο αριθμός των επαναλήψεών σας θα μετακινηθεί τις πρώτες εβδομάδες, καθώς το μοντέλο προλαβαίνει αυτά που πράγματι ξέρετε. Συνήθως προς τα κάτω, με την ίδια συγκράτηση.

Το ένα πράγμα που μετράει περισσότερο

Όποιον χρονοπρογραμματιστή κι αν χρησιμοποιείτε, η είσοδός του είναι η ειλικρίνειά σας.

Το FSRS είναι καλύτερο μοντέλο της λήθης από ό,τι υπήρχε πριν και θα διαλέγει καλύτερα τα διαστήματά σας. Μπορεί όμως να μοντελοποιήσει μόνο τις αξιολογήσεις που του δίνετε. Πατήστε Ξανά όταν χρειάστηκε να το σκεφτείτε πολύ. Πατήστε Εύκολο μόνο όταν σας ήρθε πραγματικά ακαριαία.

Κάντε το, και ο αλγόριθμος αναλαμβάνει τα υπόλοιπα — που είναι, στο κάτω κάτω, όλο το νόημα του να έχεις έναν.