Адна бібліятэка для кніг, артыкулаў і стужак
Чытанне, да якога вы збіраецеся дабрацца, раскідана па праграме для кніг, укладках браўзера, чытачы стужак і нататніку, і нішто ў адным з іх не можа знайсці нічога ў другім. pimReader збірае ўсё гэта ў адну бібліятэку, з адным пошукам і адным рэжымам чытання. Вось як наладзіць яе так, каб яна засталася прыдатнай для працы.
У большасці людзей няма праблемы з чытаннем. У іх праблема з пошукам. Артыкул — ва ўкладцы з мінулага тыдня, кніга — у адной праграме, стужка — у другой, а нататка пра гэтую кнігу — у чацвёртай. Нішто не звязана, таму нішто не дачытваецца і нішто не знаходзіцца зноў.
Рашэнне — не больш удалая сістэма захоўвання. Гэта адно месца, каб пошук, слоўнік, нататкі і расклад паўтарэнняў бачылі адзін і той жа матэрыял.
Што трапляе ўнутр
Кнігі. EPUB, PDF, TXT, HTML і Markdown. Загружайце іх з прылады або з любога файлавага менеджара, які бачыць тэлефон.
Артыкулы. Захавайце вэб-старонку — і яна ачышчаецца да тэксту, без банераў і выплыўных вокнаў, і застаецца даступнай без сеткі.
Стужкі. RSS і Atom, каталогі OPDS, акаўнты X і каналы Telegram — усё ў адным спісе. Калі спіс стужак у вас ужо ёсць дзесьці яшчэ, імпартуйце яго як OPML, а не дадавайце крыніцы рукамі; экспарт працуе гэтак жа, так што спіс ніколі не замкнёны ўнутры.
Вашы ўласныя нататкі. Усё, што вы захоўваеце падчас чытання — урывак, каментар, картка, — падшываецца да кнігі або артыкула, з якога прыйшло.
Усё са спіса вышэй — адзін і той жа від аб'екта, як толькі апынулася ўнутры: адкрываецца ў той жа чыталцы, з тым жа слоўнікам, і трапляе ў той жа пошук.
Раскладвайце па тэме, а не па крыніцы
Два інструменты і правіла карыстання імі.
Папкі трымаюць тое, што належыць адной мэце: курс, які вы праходзіце, праект, нататкі да кнігі. Заводзьце папку, калі ёсць прычына адкрыць яе пазней, а не загадзя.
Меткі ідуць упоперак папак. формулы, абмеркаваць, лёгка зблытаць, мова, кліент. Метка — для пытання, якое вы зададзіце праз тры месяцы: «усё, што я захоўваў пра цэнаўтварэнне», — незалежна ад таго, адкуль гэта прыйшло.
Правіла: раскладвайце па тым, што будзеце шукаць, і ніколі па тым, адкуль гэта прыйшло. «Раздзел 4» і «з Economist» — факты, па якіх вы ніколі не станеце шукаць. «Прычыны», «лічбы», «рознагалоссі» — станеце.
Сама бібліятэка групуе па даце і вядзе паказальнік па аўтарах, адкуль бы ні прыйшоў матэрыял, так што структура, якая дастаецца вам задарма, ужо разумная. Папкі і меткі дадавайце толькі паверх яе.
Знаходзьце па сэнсе
Звычайны пошук знаходзіць слова. Сэнсавы пошук знаходзіць сэнс — па кнігах, захаваных артыкулах і нататках разам, — так што «дзе я чытаў пра палітыку захоўвання даных?» спрацуе, нават калі ва ўрыўку гэтых слоў няма.
Для перапоўненай стужкі сартуйце па дачыненні да тэмы замест часу: назавіце тое, што вам важна сёння, і найбліжэйшыя артыкулы паднімуцца ўверх спіса. Пасля некалькіх тыдняў чытання pimReader можа яшчэ і пабудаваць спіс рэкамендацый па вашай уласнай гісторыі — па тым, што вы сапраўды чыталі, а не па тым, куды націскалі.
Гэта і ёсць выйгрыш ад таго, што ўсё ляжыць у адным месцы. Пошук па адной праграме варты роўна столькі, колькі ў гэтай праграме ляжыць.
Вырашайце да чытання
Не ўсё, што прыйшло, заслугоўвае прачытання. Дзве звычкі не даюць вялікай бібліятэцы ператварыцца ў доўг:
- Спачатку папрасіце рэзюмэ, калі артыкул хавае сваю думку. Прачытайце рэзюмэ; адкрывайце артыкул, толькі калі ён гэта заслужыў.
- Пазначайце астатняе прачытаным без віны. Падпіска на крыніцу — не абяцанне чытаць усё, што яна публікуе.
Мэта — перайсці ад усяго, што прыйшло, да жменькі таго, што вартае вашага вечара.
Чытайце тут і пакідайце сабе тое, што важна
Што б вы ні адкрылі, чытаецца яно аднолькава: пастаронкава, як кніга, з перакладам над радком, калі вы чытаеце на іншай мове, і з тым жа слоўнікам у адзін націск.
Усё, што варта захаваць — урывак, факт, слова, — становіцца нататкай або карткай адным дзеяннем і падшываецца да сваёй крыніцы. Праз месяцы вы зможаце прайсці ад карткі назад да старонкі, з якой яна прыйшла, і зноў прачытаць сказ вакол яе. У гэтым і сэнс таго, што нататкі жывуць у адной бібліятэцы з кнігамі: нічога не перадрукоўваецца і нішто не застаецца кінутым у праграме, якая забылася, адкуль яно ўзялося.
Як гэта наладзіць
- Загрузіце кнігі, якія чытаеце зараз. Не ўсю паліцу — тыя тры-чатыры, якія адкрыеце ў гэтым месяцы.
- Імпартуйце стужкі як OPML або дадайце тыя пяць крыніц, якіх вам не хапала б.
- Завядзіце адну папку для таго, чым занятыя зараз. На гэтым спыніцеся.
- Дадавайце меткі па меры з'яўлення пытанняў, а не загадзя.
- Захоўвайце артыкулы ў бібліятэку, а не пакідайце ва ўкладках. Укладкі не стане да пятніцы; бібліятэка застанецца.
А далей чытайце. Раскладванне адбываецца пабочным прадуктам чытання — метка тут, нататка там, — а пошук ператварае гэта назад у нешта карыснае.