Тры спосабы, якімі pimReader чытае разам з вамі

Праграму для чытання звычайна ацэньваюць па тым, як яна паказвае старонку. Нам здаецца, што меркаваць пра яе варта яшчэ і па тым, што яна робіць з тымі чатырма сотнямі старонак, да якіх вы сёння не дабярэцеся.

У рыдары pimReader для гэтага ёсць тры інструменты. Ніводзін з іх не чытае за вас. Кожны сочыць за тым, каб тая гадзіна, якая ў вас ёсць, дасталася патрэбнаму тэксту.

1. Канспект да пачатку чытання

Адкрыйце панэль побач з любым артыкулам — там ужо чакаюць чатыры гатовыя запыты: «Сумуйце змест», «Кароткае рэзюмэ», «Ключавыя моманты» і «Асноўная ідэя». Адзін дотык — і адказ з'яўляецца побач з тэкстам, а сам артыкул застаецца на месцы.

Відавочнае прымяненне — разбор завалаў. Дзесяць адкрытых артыкулаў, дзесяць асноўных ідэй, і два з іх сапраўды вартыя дваццаці хвілін кожны. Астатнія восем вы ўсё роўна прачыталі — у тым адзіным сэнсе, які тут меў значэнне.

Менш відавочнае — для тых, хто вучыць мову. Цяжкі артыкул на мове, якую вы яшчэ асвойваеце, даецца куды лягчэй, калі вы ўжо ведаеце, пра што ён. Прачытайце спачатку канспект — і кожнае незнаёмае слова прыйдзе ў гатовы кантэкст: вы больш не расшыфроўваеце, вы пацвярджаеце. А потым чытайце сам тэкст, з перакладам над радком для слоў, якіх вы не ведаеце.

Дзве дэталі, пра якія варта ведаць:

• Свой запыт можна ўвесці ўручную і захаваць зорачкай. Калі вы заўсёды просіце «растлумач так, быццам я ў тэме навічок», наступным разам гэта будзе ў адзін дотык.
• З хатняга экрана асістэнта можна папрасіць дайджэст непрачытаных навін за апошнія два дні па выбранай тэме. Гэта самы хуткі спосаб вярнуцца ў курс справы пасля выхадных.

2. Задайце тэксту пытанне

Тая ж панэль прымае пытанні. Не пытанні да інтэрнэту — пытанні да старонкі, якая ў вас адкрыта. Што тут значыць гэты тэрмін? У якім гэта было годзе? Які на самай справе аргумент у аўтара супраць гэтай прапановы? Адказ бярэцца з тэксту і застаецца побач з ім, так што вы працягваеце чытаць з таго радка, на якім спыніліся.

Для частых выпадкаў ёсць гатовыя запыты: «Частыя пытанні па гэтым артыкуле» ператварае матэрыял у пытанні і адказы — сумленная праверка, ці зразумелі вы яго, — а «Аналізаваць» пералічвае моцныя і слабыя месцы аргументацыі.

Пашырце ахоп — і пытанне пойдзе да ўсёй вашай бібліятэкі: да кніг, захаваных артыкулаў, нататак, стужак. Вось тут асабістая бібліятэка і пачынае акупляцца. На пытанне «што там у Nature пісалі пра дэтэктары цёмнай матэрыі?» адказ прыйдзе з артыкула, які вы чыталі тры тыдні таму, — з указаннем крыніцы, каб яго можна было адкрыць на патрэбным месцы.

У аснове — семантычны пошук: пошук па сэнсе, а не па супадзенні слоў. Апішыце ўрывак, які вы прыблізна памятаеце, і ён знойдзецца, нават калі набраныя вамі словы не супадаюць са словамі на старонцы.

3. Навіны па сэнсе, а потым — па вас

Стужкі сартуюцца па даце, бо так прасцей, а не таму што так зручна. Самы свежы артыкул рэдка аказваецца тым, які вам патрэбны.

Таму pimReader дадае другі парадак. У любой стужцы адкрыйце «Сартаваць», выберыце «Семантычны» і назавіце тэму — «акумулятарныя тэхналогіі», «выбары ў Іспаніі», «даследаванні сну» — і бліжэйшыя да яе артыкулы паднімуцца наверх. Тэмы застаюцца ў меню, так што патрэбныя заўсёды ў адзін дотык, і іх можна спалучаць. Гэта тое ж разуменне сэнсу, што і ў пошуку: артыкул пра цвёрдацельныя элементы апынецца высока па тэме «акумулятарныя тэхналогіі», ні разу гэтых слоў не ўжыўшы.

Трэцяму парадку тэма не патрэбна зусім. Пасля некалькіх тыдняў чытання выберыце ў тым жа меню «Рэкамендацыі» — і pimReader ацэніць непрачытаныя артыкулы па вашай уласнай гісторыі: па тым, што вы сапраўды чыталі, а не па тым, на што націснулі. Спачатку праграма сумленна скажа, што даных ёй пакуль мала. Чытайце далей — чым даўжэйшая гісторыя, тым лепшы спіс.

Колькі гэта каштуе і чаго не закранае

Канспекты, пытанні, сартаванне па рэлевантнасці і рэкамендацыі ўваходзяць у ШІ-асістэнта, для якога патрэбна падпіска pimReader Plus. Усё астатняе ў рыдары — кнігі ва ўсіх распаўсюджаных фарматах, стужкі, афлайнавыя артыкулы, пераклад над радком, слоўнік, флэш-карты з інтэрвальным паўтарэннем — працуе і без яе.

І асістэнт адказвае толькі тады, калі вы яго спыталі. Нічога не канспектуецца за вашай спіной, нічога не хаваецца са стужкі: сартаванне па даце заўсёды ў адзін дотык. Сэнс не ў тым, каб чытаць менш. Сэнс у тым, каб вечар дастаўся тэксту, які гэтага заслугоўваў.