Πώς να θυμηθείτε στ' αλήθεια ένα βιβλίο ιστορίας

Διαβάσατε μια ιστορία 500 σελίδων για την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ήταν εξαιρετική. Έξι μήνες μετά, κάποιος σας ρωτάει γι' αυτήν σε ένα δείπνο και εσείς βγάζετε. «ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, μιλούσε πολύ για το εμπόριο».

Αυτό δεν είναι αποτυχία της ευφυΐας. Είναι αποτυχία μεθόδου. Η ανάγνωση είναι διαδικασία εισόδου, και η μνήμη χρειάζεται και μια διαδικασία εξόδου. Χωρίς αυτήν, η κατανόηση σβήνει αθόρυβα και αφήνει πίσω της μια ευχάριστη αίσθηση.

Να μια διαδρομή που το διορθώνει. Κοστίζει ίσως δεκαπέντε επιπλέον λεπτά ανά συνεδρία ανάγνωσης.

Πριν ξεκινήσετε: ένας φάκελος, μερικές ετικέτες

Ανοίξτε τις Σημειώσεις και φτιάξτε έναν φάκελο για το βιβλίο. Αυτό ήταν — καμία περίπλοκη ταξινομία.

Οι ετικέτες έρχονται αργότερα, και θα πρέπει να είναι θεματικές παρά δομικές. Για ένα βιβλίο ιστορίας: αιτίες, πρόσωπα, αριθμοί, αμφισβητήσεις. Θέλετε να μπορείτε να τραβήξετε «κάθε δημογραφικό στοιχείο που σημείωσα σε έξι βιβλία», όχι «κεφάλαιο 4».

Η οργάνωση ανά κεφάλαιο είναι παγίδα. Δεν πρόκειται ποτέ να ψάξετε ανά κεφάλαιο.

Κατά την ανάγνωση: καταγράψτε τρεις τύπους πραγμάτων

Διαβάστε κανονικά. Μη σταματάτε συνέχεια — αυτό χαλάει την ανάγνωση. Όταν όμως πέσετε σε ένα από αυτά τα τρία, καταγράψτε το.

Ένα στοιχείο που θα θέλατε να το ξέρετε απ' έξω. Μια ημερομηνία, ένα νούμερο, ένα όνομα και τι έκανε. Επιλέξτε το, αποθηκεύστε το ως σημείωση, βάλτε του ετικέτα.

Έναν ισχυρισμό με τον οποίο ίσως θέλετε να διαφωνήσετε. Αποθηκεύστε τον και προσθέστε ένα σχόλιο με δικά σας λόγια — "αυτό αντιφάσκει με όσα είπε το άλλο βιβλίο για τη χρονολογία". Τα δικά σας λόγια είναι αυτά που το κάνουν να κολλήσει.

Μια λέξη ή έννοια που δεν ξέρατε. Όλοι πέφτουν πάνω σε τέτοιες στα σοβαρά δοκίμια. Συμπεριφέρονται ακριβώς όπως το ξενόγλωσσο λεξιλόγιο, και το pimReader τα χειρίζεται με τον ίδιο τρόπο.

Η ταχύτητα μετράει περισσότερο από την πληρότητα. Δώδεκα καλές καταγραφές αξίζουν περισσότερο από εξήντα επισημάνσεις που δεν θα ξανακοιτάξετε ποτέ.

Μετά από ένα κεφάλαιο: ανακρίνετέ το

Εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον.

Ανοίξτε το Ask AI ενώ το βιβλίο είναι ανοιχτό — ο βοηθός μπορεί να δει τι διαβάζετε. Ρωτήστε ό,τι θα ρωτούσατε έναν συμφοιτητή:

«Σύνοψε αυτό το κεφάλαιο σε πέντε σημεία.»

«Ποιο είναι το επιχείρημα αιτιότητας εδώ; Τι ισχυρίζεται ο συγγραφέας ότι προκάλεσε τι;»

«Ποιους ισχυρισμούς αυτού του κεφαλαίου θα αμφισβητούσε ένας ιστορικός;»

Αυτή η τελευταία ερώτηση είναι η πολύτιμη. Το δοκίμιο παρουσιάζεται σαν να είναι όλα λυμένα· ρωτώντας τι αμφισβητείται, επαναφέρετε το επιχείρημα — και τα επιχειρήματα μένουν πολύ περισσότερο στη μνήμη από τους ισχυρισμούς.

Μπορείτε επίσης να ρωτήσετε σε όλη τη βιβλιοθήκη σας:

«Πού αλλού έχω διαβάσει για τη στρατολόγηση των γενιτσάρων;»

Η σημασιολογική αναζήτηση το βρίσκει με βάση το νόημα και όχι την ακριβή διατύπωση — μαζί με άλλα βιβλία και άρθρα που είχατε ξεχάσει ότι έχετε.

Η κρίσιμη κίνηση: οι σημειώσεις γίνονται κάρτες μνήμης

Αυτό είναι το βήμα που χωρίζει το «το θυμάμαι» από το «δεν το θυμάμαι».

Πάρτε μια σημείωση που καταγράψατε και ζητήστε από τον βοηθό να τη μετατρέψει σε κάρτες μνήμης. Αυτός γράφει την ερώτηση· εσείς κρατάτε ή απορρίπτετε.

Οι καλές κάρτες μνήμης από ένα βιβλίο ιστορίας μοιάζουν κάπως έτσι:

• «Τι ήταν το σύστημα devshirme;»
• «Πότε περίπου κατέλαβαν οι Οθωμανοί την Κωνσταντινούπολη και γιατί δεν άντεξαν τα τείχη;»
• «Πώς εξηγεί ο συγγραφέας τη δημοσιονομική κρίση του 17ου αιώνα;»

Οι κακές μοιάζουν με «Τι έγινε στο κεφάλαιο 6;» — πετάξτε τες. Μια κάρτα μνήμης πρέπει να έχει μία απάντηση, που ή την ξέρετε ή δεν την ξέρετε.

Μπορείτε να δώσετε ένα ολόκληρο απόσπασμα ή έναν πίνακα ημερομηνιών και να πάρετε ένα προτεινόμενο σύνολο — και μετά να κρατήσετε τις τέσσερις που έχουν σημασία.

Στη συνέχεια, αφήστε το FSRS να το διαχειριστεί

Τώρα οι κάρτες μπαίνουν στο πρόγραμμα επαναλήψεων και ο κόπος αρχίζει να αποδίδει δυσανάλογα.

Αξιολογήστε την καθεμία με Ξανά / Δύσκολο / Καλό / Εύκολο, ειλικρινά. Κάθε κουμπί δείχνει το δικό του διάστημα, οπότε ξέρετε τι διαλέγετε πριν το διαλέξετε.

Οι κάρτες που ξέρετε απομακρύνονται σε μήνες. Αυτές που σας ξεφεύγουν συνέχεια επιστρέφουν αύριο.

Τα νούμερα είναι που το κάνουν να αξίζει: σαράντα κάρτες από ένα βιβλίο, σωστά κατανεμημένες στον χρόνο, βγάζουν περίπου δύο λεπτά την ημέρα — σε σύγκριση με το να ξαναδιαβάσετε ολόκληρο το βιβλίο, που δεν πρόκειται να το κάνετε.

Έναν μήνα μετά: ελέγξτε τον εαυτό σας

Ζητήστε από τον Μέντορα να σας εξετάσει.

«Εξέτασέ με στις σημειώσεις μου από το οθωμανικό βιβλίο — δέκα ερωτήσεις, μείγμα ημερομηνιών και επιχειρημάτων.»

Το να κάνετε λάθη φωναχτά είναι άβολο και εξαιρετικά αποτελεσματικό. Αναδεικνύει επίσης τις κάρτες που νομίζατε ότι ξέρατε — και αυτές είναι οι επικίνδυνες.

Αν μια ολόκληρη περιοχή αποδειχθεί αδύναμη, ζητήστε μια σύντομη μελέτη γι' αυτήν. Ο Μέντορας μπορεί να φτιάξει μερικά εστιασμένα μαθήματα από τις δικές σας σημειώσεις και από το ίδιο το βιβλίο.

Πώς φαίνεται αυτό στην πράξη

Για ένα βιβλίο 400 σελίδων που διαβάστηκε σε έξι εβδομάδες: τριάντα ως πενήντα σημειώσεις καταγεγραμμένες, είκοσι πέντε ως σαράντα κάρτες μνήμης κρατημένες, περίπου δεκαπέντε επιπλέον λεπτά ανά συνεδρία και, μετά, φόρτος επαναλήψεων περίπου δύο λεπτά την ημέρα.

Και έναν χρόνο μετά μπορείτε πράγματι να απαντήσετε στην ερώτηση του δείπνου.

Γιατί μετράει να γίνονται όλα σε μία εφαρμογή

Θα μπορούσατε να τα κάνετε όλα αυτά με χαρτί και μια ξεχωριστή εφαρμογή καρτών μνήμης. Ο κόσμος το κάνει εδώ και δεκαετίες. Ο λόγος που τα κάνετε στο pimReader είναι ότι τα τέσσερα κομμάτια — το βιβλίο, οι σημειώσεις, οι κάρτες μνήμης και το πρόγραμμα — είναι το ίδιο σύστημα.

Το απόσπασμα που επισημάνατε απέχει ένα πάτημα από το να γίνει κάρτα μνήμης. Η κάρτα μνήμης απέχει ένα πάτημα από τη σελίδα από την οποία βγήκε. Τίποτα δεν ξαναπληκτρολογείται, τίποτα δεν χάνεται ανάμεσα σε εφαρμογές, και η τριβή που συνήθως σκοτώνει αυτή τη μέθοδο δεν εμφανίζεται ποτέ.

Διαλέξτε ένα βιβλίο που ήδη διαβάζετε. Δοκιμάστε το σε ένα κεφάλαιο.