Dlaczego przeszliśmy na FSRS
Powtarzanie w odstępach czasowych istnieje od lat 80-tych, a większość aplikacji nadal planuje przeglądy tak, jak wtedy. pimReader teraz korzysta z FSRS — oto co się zmieniło i dlaczego to zauważysz.
Każdy system powtarzania w odstępach czasowych odpowiada na jedno pytanie: kiedy powinienem to zobaczyć ponownie?
Jeśli zrobisz to dobrze, przeglądasz każdy element tuż przed tym, jak byś go zapomniał — maksymalne zapamiętywanie przy minimalnym czasie. Jeśli zrobisz to źle w jednym kierunku, marnujesz godziny na przeglądanie rzeczy, które już znasz. Źle w drugim kierunku i zapominasz materiał, zanim wróci.
Przez około czterdzieści lat większość aplikacji odpowiadała na to pytanie za pomocą wariacji na temat tego samego algorytmu z lat 80-tych. pimReader teraz korzysta z FSRS, a różnica jest warta wyjaśnienia.
Stary sposób: jedna krzywa dla wszystkiego
Klasyczne harmonogramy działają mniej więcej tak: jeśli poprawnie odpowiesz na pytanie, mnożysz jego interwał przez stały czynnik. Jeśli odpowiesz źle, resetujesz. Każda karta ma "liczbę łatwości", która waha się w górę i w dół.
To działa. To było prawdziwe przełamanie. Ale zakłada to coś, co nie jest prawdą: że wszystkie twoje elementy zapominają w ten sam sposób.
Nie zapominają. Pokrewne słowo, które jest niemal identyczne w twoim ojczystym języku, i nieregularny czasownik z czterema zmianami rdzenia nie ulegają degradacji w ten sam sposób. Traktowanie ich tym samym mnożnikiem oznacza, że jeden jest przeglądany zbyt często, a drugi zbyt rzadko, na stałe.
Klasyczny algorytm ma również nieprzyjemny tryb awaryjny, na który ludzie natrafiają nieustannie: jeśli raz źle odpowiesz na dojrzałą kartę, jej łatwość jest tak mocno ukarana, że nigdy się nie regeneruje. Karty utknęły w rutynie częstych przeglądów, na które nie zasługują. Społecznościowa nazwa dla tego — "piekło łatwości" — mówi, jak powszechne to jest.
Nowy sposób: model dla każdego elementu
FSRS — Darmowy Harmonogram Powtarzania w Odstępach Czasowych — przyjmuje inne podejście. Zamiast jednego mnożnika, modeluje trzy rzeczy dla każdego indywidualnego elementu:
- Możliwość przypomnienia — jak prawdopodobne jest, że przypomnisz sobie to teraz
- Stabilność — jak wolno to się degraduje po nauczeniu się
- Trudność — jak trudny jest ten konkretny element dla ciebie
Każdy przegląd aktualizuje ten model. Harmonogram następnie wybiera interwał, który ustawia twój następny przegląd na docelowe prawdopodobieństwo przypomnienia.
Praktyczny skutek: łatwe elementy znikają z twojej drogi znacznie szybciej, a naprawdę trudne przestają się ukrywać.
Większość ludzi zauważa zauważalnie mniejsze codzienne obciążenie przeglądami przy tym samym lub lepszym zapamiętywaniu. To nie magia — to algorytm, który już nie marnuje twojego czasu na karty, które wyraźnie znasz.
Co faktycznie widzisz
Otwórz element do przeglądu, a zobaczysz cztery przyciski:
PONOWNIE · TRUDNE · DOBRE · ŁATWE
Każdy z nich ma swoją etykietę interwału — 5 Min, 1 D, 2 D, 4 D. To nie jest dekoracyjne. To, co się stanie, jeśli naciśniesz przycisk, obliczone dla tego konkretnego elementu i twojej historii z nim.
Uważamy, że ich pokazanie ma znaczenie. Harmonogram, który ukrywa swoje rozumowanie, uczy cię naciskać przyciski półlosowo. Pokazanie konsekwencji sprawia, że oceniasz szczerze, a szczere oceny są całym wkładem do modelu. Największą rzeczą, jaką możesz zrobić, aby poprawić swój harmonogram, jest przestać naciskać "Dobre" na kartach, które faktycznie źle oceniłeś.
Jest też suwak postępu, jeśli chcesz bezpośrednio nadpisać stan elementu — przydatne, gdy wiesz, że coś jest znacznie bardziej lub mniej solidne niż algorytm obecnie wierzy.
Czy musisz coś zrobić?
Nie. FSRS jest domyślnie włączone. Istniejące elementy zachowują swoją historię i są planowane na przyszłość według nowego modelu.
Jeśli używasz pimReader od jakiegoś czasu, spodziewaj się, że liczba przeglądów zmieni się w ciągu pierwszych kilku tygodni, gdy model nadrobi zaległości w tym, co faktycznie wiesz. Zazwyczaj w dół, przy tym samym zapamiętywaniu.
Jedna rzecz, która ma największe znaczenie
Bez względu na to, jakiego harmonogramu używasz, wkład to twoja szczerość.
FSRS jest lepszym modelem zapominania niż to, co było wcześniej, i lepiej wybierze twoje interwały. Ale może modelować tylko oceny, które mu dasz. Naciśnij Ponownie, gdy musiałeś się nad tym zastanowić. Naciśnij Łatwe tylko wtedy, gdy było to naprawdę natychmiastowe.
Zrób to, a algorytm zajmie się resztą — co jest, w końcu, całym celem posiadania jednego.