Jak pimReader planuje twoje powtórki
16 czerwca 20263 min czytania
pimReader planuje twoje codzienne powtórki nowoczesnym algorytmem powtórek w odstępach. Patrzy na każdą fiszkę osobno, a nie na jeden stały mnożnik. Oto czym się różni i co pokazują przyciski oceny.
Przejdź do poradnikaKażdy system powtórek w odstępach odpowiada na jedno pytanie: kiedy mam to zobaczyć znowu?
Jeśli odpowiedź jest dobra, każda powtórka wypada wtedy, gdy daną pozycję nadal przypomniałbyś sobie mniej więcej 9 razy na 10: dość zapominania, żeby powtórka miała sens, i nie tyle, żeby trzeba było uczyć się od nowa. Niepamiętanie mniej więcej jednej fiszki na dziesięć jest normalne. Znaczy to, że harmonogram działa. Jeśli jest zła w jedną stronę, spędzasz godziny na powtarzaniu tego, co już znasz. Jeśli jest zła w drugą stronę, zapominasz materiał, zanim wróci.
Wiele aplikacji odpowiada na to pytanie wariantami algorytmu z lat 80. pimReader używa nowoczesnego algorytmu, który przywraca każdą fiszkę, gdy prawdopodobnie zaczynasz ją zapominać. Ta strona wyjaśnia różnicę. (Używasz Anki? Zobacz Przechodzisz z Anki.)
Stary sposób: jedna krzywa dla wszystkiego
Klasyczne harmonogramy działają mniej więcej tak: jeśli odpowiesz dobrze, interwał pozycji mnoży się przez stały współczynnik; jeśli odpowiesz źle, interwał zaczyna się od nowa. Każda fiszka ma „współczynnik łatwości”, który rośnie i spada.
To działa, ale zakłada, że wszystkie twoje pozycje zapominasz w ten sam sposób.
Tak nie jest. Słowo, które jest prawie takie samo w twoim języku ojczystym, i czasownik nieregularny z czterema zmianami tematu nie znikają z pamięci w tym samym tempie. Z tym samym mnożnikiem jedno powtarzasz za często, a drugie za rzadko.
Klasyczna metoda ma jeszcze jedną słabość: jeśli raz pomylisz się przy dobrze znanej fiszce, jej łatwość spada tak mocno, że może już nigdy nie wrócić do normy, więc fiszka wraca częściej, niż trzeba. Użytkownicy Anki nazywają to „ease hell”.
Nowy sposób: model dla każdej pozycji
Algorytm pimReader działa inaczej. Zamiast jednego mnożnika modeluje trzy rzeczy dla każdej pozycji:
- Dostępność w pamięci: jak prawdopodobne jest, że przypomnisz to sobie teraz
- Stabilność: jak wolno zanika, gdy już ją znasz
- Trudność: jak trudna jest ta pozycja dla ciebie
Każda powtórka aktualizuje ten model. Potem harmonogram wybiera interwał tak, żeby przy następnej powtórce prawdopodobieństwo przypomnienia osiągnęło wartość docelową, którą pimReader ustawia na około 9 na 10. Stosuje standardowe ustawienia i stały cel 90%: nie ma osobistego optymalizatora, więc ustawienia nie są dopasowywane do twojej historii, i nie ma też ustawienia retencji, które można zmienić.
W praktyce: łatwe pozycje szybciej schodzą ci z drogi, a trudne wracają częściej.
To powinno oznaczać mniej czasu na fiszki, które wyraźnie znasz. Ile mniej, zależy od twojego materiału i twoich ocen; nie ma obiecanej liczby.
Co widzisz
Fiszki do powtórki czekają w codziennych powtórkach (kafelek Powtórka na ekranie Strona główna). Otwórz jedną, a zobaczysz cztery przyciski:
ZNOWU · TRUDNE · DOBRE · ŁATWE
Każdy przycisk pokazuje swój interwał, na przykład 10 min albo 1 d: co się stanie, jeśli go naciśniesz, obliczone dla tej fiszki i twojej historii z nią.
Widząc wynik, oceniasz staranniej, a twoje oceny decydują o następnej dacie każdej fiszki: każda ocena aktualizuje stabilność i trudność tej fiszki. Najbardziej przydatne, co możesz zrobić dla swojego harmonogramu, to przestać naciskać „Dobre” przy fiszkach, przy których się pomyliłeś.
Jest też suwak postępu, którym ustawisz stan fiszki bezpośrednio, gdy wiesz, że znasz ją dużo lepiej albo dużo gorzej, niż zakłada harmonogram.
Czy musisz coś zrobić?
Nie. Nowoczesny algorytm jest domyślnie włączony. Jeśli wolisz starsze, stałe interwały, wyłącz przełącznik harmonogramu w Ustawieniach. Jeśli używasz pimReader od jakiegoś czasu, liczba powtórek może się zmienić, gdy harmonogram dopasuje się do twojej historii.
Tylko powtórki przesuwają twoje daty. Sesje ćwiczeń nie zmieniają dat twoich powtórek. Mówiona sesja powtórek tak: słowa, w których się pomylisz, wracają szybciej.
Jedna rzecz, która znaczy najwięcej
Jakiegokolwiek harmonogramu używasz, opiera się on na tym, co mu powiesz.
Nowoczesny algorytm modeluje zapominanie lepiej niż starsze metody, ale może pracować tylko z ocenami, które mu dajesz. Naciśnij Znowu, gdy się pomyliłeś, Trudne, gdy musiałeś mocno się zastanowić, a Łatwe tylko wtedy, gdy odpowiedź przyszła od razu.
Resztą zajmuje się harmonogram. Powtórki i ich planowanie są bezpłatne.